Connect with us

Political

பாரதிய ஜனதா கட்சியில் இணைந்தார் ‘பெப்சி’ சிவா

Published

on

கடந்த 25 வருடங்களுக்கு மேலாக தென்னிந்திய திரைப்படத் துறையில்  தொழிலாளர்களின் நலனுக்காக பல சங்கங்களில் பொறுப்புகளில் பதவி வகித்தவரும், தனம் படத்தை இயக்கிய தென்னிந்திய திரைப்பட தொழிலாளர்கள் சம்மேளனத்தின் முன்னாள் தலைவர், தற்போதைய அகில இந்திய திரைப்பட தொழிலாளர்கள் மாமன்றத்தின் தலைவராக பதவி வகித்து வரும் திரு. பெப்சி சிவா அவர்கள் தமிழின போராட்டங்களான நெய்வேலி மற்றும் ராமேஸ்வரம்  போராட்டங்கள் போன்று  பல்வேறு தமிழின போராட்டங்களை முன் நின்று நடத்தியுள்ளார். திரைப்பட இயக்குனர்  திரு.பாரதிராஜா அவர்களின் தலைமையில் திரு. சீமான், திரு.R. K. செல்வமணி,  ஆகியோரோடு தமிழினத்திற்காக தமிழ்நாடு முழுக்க பரப்புரையில் ஈடுபட்டவர். தமிழகத்தின் முன்னாள் முதல்வர் மாண்புமிகு ஜெ.ஜெயலலிதா அவர்களுக்கு பல கட்டங்களில் ஆதரவாக செயல்பட்டவரும், கலைத்துறையினராலும், பல்வேறு அரசியல் கட்சி தலைவர்களாலும் பெரிதும் மதிக்கப்படும் திரு.பெப்சி சிவா அவர்கள் இன்று தஞ்சையில் நடைபெற்ற அகில இந்திய கட்சியான பாரதிய ஜனதா கட்சியின் மாநாட்டில் மாண்புமிகு மத்திய அமைச்சர் திரு.பொன்.  ராதாகிருஷ்ணன் அவர்கள் முன்னிலையில் தன் ஆதரவாளர்களோடு பாரதிய ஜனதா கட்சியில் இணைந்தார்.

Advertisement
Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

India

பிரதமருடன் ஓபிஎஸ், ஈபிஎஸ் சந்திப்பு – சசிகலா இணைப்பு?

Published

on

By

தமிழ்நாட்டில் ஏற்பட்டிருக்கும் மு.க.ஸ்டாலின் தலைமையிலான புதிய திமுக ஆட்சி, மக்களாலும், அரசியல் விமர்சகர்களாலும் பாராட்டப்பட்டு வருகிறது.

எடப்பாடி.பழனிச்சாமி, தலைமையிலான கடந்த கால அதிமுக ஆட்சியில் நடந்த தொடர் ஊழல் புகார்கள், குற்றச்சாட்டுக்கள் அதனை தொடர்ந்த லஞ்ச ஒழிப்புத்துறையின் சோதனைகள் என தமிழக அரசியல் களம் பரப்பரப்பாகி வருகிறது.

இந்நிலையில் அரசியலிலிருந்து விலகியிருப்பதாகக்கூறிய சசிகலா மீண்டும் அதிமுக தொண்டர்களிடம் பேசிவரும் ஆடியோ பதிவு, அதனை தொடரும் பதவி நீக்கம் என அவரின் அரசியல் களம் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கி வருகிறது.

மேலும் அதிமுக அவைத்தலைவர் மதுசூதனன் உடல்நிலை சரியில்லாமல் ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, அவரை சந்திக்க எடப்பாடி.பழனிச்சாமி சென்றார். அதே நேரத்திலேயே சசிகலாவும் மதுசூதனனை சந்திக்கச் சென்றார்.

இது அதிமுக வின் இரட்டைத்தலைவர்களான எடப்பாடி.பழனிச்சமியையும், ஒ.பன்னீர்செல்வத்தையும் கவலைக்குள்ளாக்கியதாக கூறப்படுகிறது. மேலும் பத்திரிகையாளர்கள் கேட்கும் சசிகலா பற்றிய கேள்விகளையும் அவர்கள் தவிர்த்தனர்.

இத்தகைய சூழலில் இன்று, பிரதமர் நரேந்திர மோடியை ஓ.பன்னீர்செல்வமும்,எடப்பாடி பழனிசாமியும் தனிதனியாக சந்தித்தனர். அதன்பின்னர் பத்திரிக்கையாளர்களிடம் எடப்பாடி பழனிச்சாமி, கூறியாதாவது…

”சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் அதிமுக கூட்டணி வேட்பாளர்களை ஆதரித்து பரப்புரை செய்ததற்காக நன்றி தெரிவித்தோம்.

மேலும்,தமிழகத்திற்கு தேவையான தடுப்பூசிகள் உடனடியாக வழங்க வேண்டும். மேகதாதுவில் அணை கட்ட கர்நாடக அரசுக்கு அனுமதி தரக்கூடாது என்றும் பிரதமரை சந்தித்து வலியுறுத்தியுள்ளோம்.

தமிழகத்தின் தண்ணீர் பிரச்சனையை போக்க கோதாவரி – காவிரி நதிநீர் இணைப்பை விரைந்து செயல்படுத்த பிரதமரிடம் கோரிக்கையினையும் வைத்துள்ளோம்.

அதோடு இலங்கை கடற்படையினரால் தமிழக மீனவர்கள் தாக்கப்படுவதை தடுத்து நிறுத்தவும் வலியுறுத்தினோம். என்றார்.

அப்போது நிருபர்கள் கேட்ட சசிகலா குறித்த கேள்விக்கு பதிலளிக்க மறுத்துவிட்ட எடப்பாடி பழனிசாமி நன்றி சொல்லியபடி கிளம்பினார்.

ஆனால் இந்த சந்திப்பின் போது, சசிகலா பற்றியும், அவரது செயல்பாடுகள் குறித்த சாதக பாதகங்கள் விவாதிக்கபட்டதாகவும் ஒரு ஆதாரமற்ற செய்தி உலவி வருகிறது.

Continue Reading

Cinema News

Vada chennai -Movie Review

Published

on

By

Another gangster drama hits Tamil screens! We have had quiet a few of those and Vada Chennai adds to that number. However, Vada Chennai being helmed by the versatile Vettrimaran makes us believe that this gangster drama will be special. Vada Chennai sprawls over a 20 year period, and attempts to set a stage of epic proportions for the two sequels to follow.

Any epic needs a whole lot of characters and Vada Chennai has that in huge numbers. In fact, it takes us almost the entire movie to really connect characters and names. If someone asked you to recall the names of all main characters an hour after watching the movie, you might have trouble. You can remember the faces and the actors, but perhaps not the names. Rajan, Anbu, Senthil, Guna etc… The very fact that you have trouble recalling names tells us that there is something wrong – perhaps the characters weren’t strong enough to register in our minds, or the names were too ordinary. In usual gangster movies we are used to hearing unforgettable names like Perumal Pitchai, Kokki Kumar, Out, Royapuram Mani etc. Vettrimaran doesn’t resort to that sort of strategy. But, he could have done something to make those names stick better. When one character is referring to another character, who is not in the frame at that moment, it takes us a second or two to realize who he is talking about. That is a flaw in scripting. These are characters that Vettrimaran has travelled with for many years and is very familiar with, and he conveniently assumes that those names are as familiar to us.

It is this generosity of putting characters in the script that drags Vada Chennai down. For all his mastery in making – Vettrimaran has really excelled in how sets up shots, how much detailing he does in the art work, and how intricately he explains the modus operandi of a small time bootlegger (he calls them ‘loadman’ in the movie) – Vettrimaran lets things loose in the script. It definitely needed lesser characters and more depth to the main characters that were remaining. At nearly 3 hours in run time, the second half does make you shift uneasily in your seats a bit.

The first half, however, is very skillfully shot. The portions inside the jail carry a stamp of class, but why Vettrimaran needs to have tournaments in his movies is puzzling. Because the movie is narrated non-linearly, we can’t say that this happens in the first half, and the rest happens in the second half, but the feel of the second half is quite different to that of the first half. The director has tried to portray Ameer’s character in an uncharacteristically massy way, which doesn’t sync well with the rest of the movie. Wonder why he wanted to do that only for that character. Also, one doesn’t know why Vettrimaran has this idea of meddling around with the clothes of women. Aishwarya Rajesh’s introduction involves a button coming off from her shirt, and the hero taking peeps at that gap. And, Andrea has a topless scene which serves, God knows what purpose! These things stick out like sore thumbs in an otherwise rough screenplay.

Having a movie set in North Madras is tough in terms of showing the congestion, the closely set up shanties and especially making actors speak the quintessential Madras slang. The art department has done a great job in terms of showing North Chennai and the period settings, aided by political timelines, and popular scenes of Rajinikanth and Vijay. But, quite a few of the cast have had great trouble getting the Madras slang right. It does look odd, especially for Samudrakani and Andrea. Dhanush however aces it and delivers his best performance since Aadukalam. His benchmark however still remains the unforgettable Pudhuppettai! Kishore is his usual menacing self in Vettrimaran movies. One wonders why he is not able to make such an impact with other directors.

Velraj’s camera is much like an eye, giving you natural visuals. Santhosh Narayan seems a bit off colour here, save a few moments in the second half. Also, the re-recording seems to have some flaws. The BGM seems to be eclipsing the dialogues at points. That is one point where the sound department should have been really careful.

Vada Chennai is movie that relies on the making style and intensity of performances to keep audiences engaged. The motives of many characters is very poorly explained. For example, we wonder why Daniel Balaji is such a passive spectator to events that so badly affect his personal life. But, we will give the benefit of doubt to the director because his trilogy yet has two installments remaining. As of now, Vada Chennai remains a well shot movie with an unfinished script that leaves you with a lot of questions.

Character overpopulation makes Vada Chennai lack depth!

Continue Reading

Cinema News

96 Movie Review – A nostalgia trip that you will love!

Published

on

By

Nostalgia is one of the best feelings. Memories of the good times past is what keeps us going sometimes in life. The best times in our life are the ones spent in the classrooms and corridors of our schools and colleges, where the most innocent friendships and relationships were formed. 96 is a beautiful chronicling of that nostalgia that stills wears heavy in the hearts of two people, and maybe a bit too heavily on the heart of one.

96 is like an album of memories and the characters turning over the pages slowly, sometimes with a smile, sometimes with a tear and it all resonates with us. It is the relatability of 96 that makes it so loveable. It does not tell us of some outlandish improbable love story between a loafer boy and a studious girl, like we have seen in so many ‘commercial’ movies before! It is a slowly budding romance between two classmates and it is the kind that most of us would have experienced, or at least wished to have experienced in our life. It is this connect, or empathy we feel towards the couple that keeps us involved in 96 from start to finish. The growth of the romance, the reasons for them slowly parting ways is all beautifully scripted.

The best thing about 96 is the way the characters have been crafted. The casting is absolutely brilliant with everyone fitting their roles to perfection. In particular, the casting of the schoolkids, playing the younger self of Vijay Sethupathi and Trisha. The believability they bring on screen is what keeps the movie alive for most parts. Trisha’s adolescence, played by daughter of actress Devadarshini is perhaps the most endearing character of the movie. 96 is never in any hurry to introduce or give extended screen time to the major stars in its cast, it is all very organic. The school version is not hurriedly done away with, which is usually the mistake done in movies that have big stars in the waiting.

Kudos to the stars in question also who agreed to a script that gives almost equal footage an weightage to their younger versions. One is in awe of Vijay Sethupathi who continues to surprise everyone with his choice of scripts. At a time when his star is on the rise, he still shows the courage to chose scripts that do not cater to the star in him, rather nurture the actor. This is another subtle performance from him that leaves a stamp on your heart. 96 will be a movie that will definitely be remembered as one of the highlights of his career. Same with Trisha. She is not new to romantic movies, most of the her best roles have come in that genre. This will be right on top of that list. It is refreshing to see Trisha being presented in such a way, deglamorised but still very attractive.

And, it is the music by Govind Menon that turns this movie into a 3D experience – the emotions come out of the screen and touch our heart. The music is like a gentle breeze that keeps wafting across you throughout the movie; we wish to hear more form Govind Menon soon. 96 is a movie that kindles your nostalgia. Only the rarest of the rare people, who have lived closeted lifes, may not be able to connect to the emotions shown here. For all others 96 is a pleasant trip down memory lane. Take this trip is you want your memories to come gushing back to you.

A nostalgia trip that you will love!

Continue Reading

Copyright © 2021 Chennai Editor. Designed by Trendsz Up.