ஓம் (O.M) – விமர்சனம்!

O.M (Om) Review: Dhanush and Mammootty Anchor a Grounded Red Sanders Thriller

செம்மரம் கடத்தல் எனும் நிழல் உலகத்தின் பின்னணியில் மறைந்திருக்கும் அரசியலையும், அதில் பலிகடாவாக்கப்படும் அப்பாவித் தமிழகத் தொழிலாளர்களின் கண்ணீரையும் சமரசமற்ற திரைமொழியில் பதிவு செய்திருக்கிறது ‘ஓம்’ (O.M).

துபாயிலிருந்து இயங்கும் செம்மரம் மாஃபியா தலைவன் நஸ்ரூதின் ஷாவின் வலையமைப்பை உடைக்க, ஐபிஎஸ் அதிகாரி சாய் பல்லவி தலைமையில் ஆந்திர அரசு சிறப்புப் படை அமைக்கிறது. இதன் ரகசியத் திட்டமான ‘ஆபரேஷன் மோல்’ (O.M) மூலம், தமிழகக் கடத்தல் புள்ளி மம்மூட்டியின் குழுவில் உளவாளியாக இணைகிறார் புலனாய்வு அதிகாரி தனுஷ். குறுகிய காலத்திலேயே தனுஷைத் தன் தம்பியாக ஏற்றுக்கொள்கிறார் மம்மூட்டி. மறுபுறம், ஆந்திர போலீஸாரின் என்கவுண்டரில் அப்பாவித் தொழிலாளர்களுடன் தனுஷின் தந்தையும் கொல்லப்பட, மாஃபியாவின் கோர முகத்தை உணரும் தனுஷ் எடுக்கும் விஸ்வரூபமே கதை.

தனுஷ் தனது இளமையான தோற்றத்தாலும், நடிப்பாலும் அரங்கை வசப்படுத்திவிடுகிறார். உளவாளி மற்றும் நண்பன் என இருவேறு முகங்களை நுட்பமாகக் கையாண்டுள்ள அவர், செண்டிமெண்ட் காட்சிகளில் கலங்கடிக்கிறார். மம்மூட்டி தனது கம்பீரமான நடிப்பால் கடத்தல் பின்னணியில் உள்ள அரசியலைப் பேசும்போது, ஒட்டுமொத்தத் திரையரங்கமும் அமைதியாகிறது. சாய் பல்லவி காக்கி உடையில் கம்பீரமும், மக்கள் துயர் கண்டு கலங்கும் இடங்களில் மென்மையுமாக மிளிர்கிறார்.

கே. எழில் அரசுவின் ஒளிப்பதிவு திருவண்ணாமலை மலைக்கிராம மக்களின் வாழ்வியலை அழுத்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளது. சாய் அபயங்கரின் இசை கதைக்குப் பக்கபலமாக நிற்கிறது.  மிகையான கமர்ஷியல் பாணியைத் தவிர்த்துவிட்டு, உண்மைச் சம்பவங்களுக்கு நெருக்கமாகக் கதை சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர் ராஜ்குமார் பெரியசாமி. தனுஷ் உளவாளி எனத் தெரிந்த பிறகு திரைக்கதையில் ஏற்படும் லாஜிக் மீறல்கள் சற்று வேகத்தைக் குறைத்தாலும், காவல்துறையின் தியாகத்தையும் தொழிலாளர்களின் வலியையும் நேர்மையாகப் பேசிய விதத்தில் படம் ஜெயிக்கிறது.

சில லாஜிக் குறைகளைத் தாண்டி, அழுத்தமான அரசியலும் சிறப்பான நடிப்பும் இணைந்த ஒரு தரமான ஆக்‌ஷன் டிராமா இந்த ‘ஓம்’.