நம்ம ஸ்கூல் நாட்கள்ல தேர்வுக்காகவோ இல்ல ஜெனரல் நாலேட்ஜுக்காகவோ ஒப்புவிக்கிற மாதிரி மனப்பாடம் பண்ணிப் படிச்ச சில அறிவியல் குறிப்புகள்ல இவரோட பேரைத் தாண்டிய வரலாற்றுப் பின்னணி நமக்கு பெருசா தெரிஞ்சிருக்காது. ஆனா, உலகமே கொண்டாடுன ஒரு மாபெரும் கண்டுபிடிப்பாளரோட அசாத்தியமான லைஃப் ஜெர்னிய அந்த நாலு வரியில அடக்கிட முடியாதுன்னு தியேட்டர்ல கெத்தா சொல்லியிருக்கு இந்த ‘ஜி.டி.என்’ படம். உலக நாடுகள் உச்சிமுகர்ந்த இவரோட புதிய கண்டுபிடிப்புகள் நம்ம ஊரு அதிகார வர்க்கத்தால எப்படியெல்லாம் முடக்கப்பட்டுச்சு, அவரோட கனவை கலைச்ச அந்த அரசியல் சதிகாரங்க யாருன்னு எதையும் ஒளிக்காம ஓப்பனா பேசியிருக்காங்க
கோவையில பிறந்து உலக லெவல்ல மாஸ் காட்டுன இந்த சயின்ஸ் மேதையோட ஆரம்பக்கால கஷ்டங்கள்ல இருந்து அவரோட கடைசி காலம் வரைக்கும், டாக்குமெண்டரி மாதிரி இழுக்காம செம கமர்ஷியலா சொல்லியிருக்காரு டைரக்டர் கிருஷ்ணகுமார் ராமகுமார். இவரோட அரிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஜெர்மனியும் அமெரிக்காவும் ரெட் கார்பெட் விரிச்சு வெல்கம் பண்ணப்போ, நம்ம ஊரு சிஸ்டம் அவரை கண்டுக்காம விட்டது மட்டுமில்லாம, எப்படியெல்லாம் டார்ச்சர் பண்ணாங்கன்ற கசப்பான உண்மைகளை செம தைரியமா ஸ்கிரீன்ல காட்டியிருக்காரு டைரக்டர் கிருஷ்ணகுமார் ராமகுமார்.
ஜி.டி.நாயுடு கேரக்டர்ல மாதவன் சும்மா திரையில வாழ்ந்திருக்காருன்னுதான் சொல்லணும். அவரோட அந்த கெத்தான பாடி லாங்குவேஜ், எதார்த்தமான ஆக்டிங் எல்லாமே வேற லெவல். இளமைக்கால துடிப்பு, வயசான காலத்து முதிர்ச்சினு ரெண்டு கெட்டப்லயும் அச்சு அசல் நிஜ மனிதர கண்முன்னாடி நிறுத்துறாரு. இவருக்கு டஃப் ஃபைட் குடுக்குற மாதிரி, வருமான வரித்துறை ஆபீசரா வர்ற ஜெயராம் எப்பவும் பண்ற காமெடி டிராக்க விட்டுட்டு, மிரட்டலான வில்லத்தனத்தோட செம கோவக்கார அதிகாரியா வந்து நம்மள மிரள வைக்கிறாரு. இவங்க கூட சத்யராஜ், துஷாரா விஜயன், பிரியா மணினு ஒரு பெரிய ஸ்டார் பட்டாளமே அவங்கவங்க வேலைய கச்சிதமா செஞ்சு படத்துக்கு பெரிய பலம் சேர்த்திருக்காங்க.

டெக்னிக்கல் சைடுல கேமராமேன் அரவிந்த் கமலநாதனோட உழைப்பு செம சாட்டர்டே ட்ரீட்! நம்மள அப்படியே அந்த பழைய காலத்து கோயம்புத்தூருக்கு கூட்டிட்டு போயிடுறாரு. குறிப்பா, அவர் ஜெர்மனிக்கு போறதும், அங்க உலக சர்வாதிகாரி ஹிட்லர நேர்ல சந்திச்சு அவரோட கையால அவார்டு வாங்குற சீன்லாம் தற்கால விஎஃப்எக்x (VFX) மூலம் அம்புட்டு தத்ரூபமா கொண்டு வந்து வியக்க வச்சிருக்காங்க. அதே மாதிரி கோவிந்த் வசந்தாவோட பிஜிஎம் (BGM), அந்த காலத்து மெஷின்களோட சவுண்டையும் மாடர்ன் மியூசிக்கையும் மிக்ஸ் பண்ணி ஒரு தனி கேரக்டராவே படம் முழுக்க டிராவல் ஆகுது. எடிட்டிங்ல பிஜித் பாலா அண்ட் சசிகுமார் காம்போ பயோபிக் படத்துக்கே உரிய அந்த ஸ்லோ பிம்பத்த உடைச்சு, செம விறுவிறுப்பான தியேட்டர் எக்ஸ்பீரியன்ஸ் குடுத்திருக்காங்க.
ஆனா செகண்ட் ஹாஃப்ல அந்த இன்கம் டாக்ஸ் ரெய்டு சீன்களையும், அது சம்மந்தப்பட்ட விவாதங்களையும் டைரக்டர் திரும்பத் திரும்ப ஒரே மாதிரி இழுத்ததுனால படம் கொஞ்சம் லேக் ஆகி பொறுமைய சோதிக்குது. அதே மாதிரி, கிளைமாக்ஸ்ல அவரோட சொத்துக்களை காப்பாத்திக்க அவர் போடுற சில பிளான்கள் பாக்குறவங்களுக்கு லைட்டா நெருடலா இருக்கு.
இருந்தாலும், காசுக்காகவும் சக்சஸுக்காகவும் எந்த லெவலுக்கும் போற இன்றைய பிசினஸ் உலகத்துக்கு மத்தியில, “என் கண்டுபிடிப்புகள் அழிஞ்சாலும் பரவாயில்லை, தப்பான வரியை கட்டி ஃபியூச்சர் ஜெனரேஷனுக்கு நான் ஒரு தப்பான எக்ஸாம்பிளா வாழ மாட்டேன்”னு கெத்தா வாழ்ந்த இந்த கொள்கை மாறாத மனுஷனை இந்த படம் மூலம் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவும் கொண்டாடும் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை!
‘ஜி.டி.என்’ – கொண்டாடப்பட வேண்டியவர்!